Kayseri’nin Soğuk Akşamlarında Başlayan Bir İç Yolculuk
Benzer Bir Yazı: Dayanıklı baloncuk nasıl yapılır ?
Kayseri’de kış akşamları başka bir sert olur. Rüzgâr, Erciyes’in eteklerinden aşağı inerken sanki insanın içine de işler. O gün yine öyle bir gündü. Üniversiteden çıkmış, ellerim cebimde yürürken yüzümdeki yorgunluğu saklamaya bile çalışmıyordum. 25 yaşındayım ve bazen bu yaşın benden beklediği şeyleri taşıyamıyormuşum gibi hissediyorum. İnsan büyüdükçe hafifler sanırdım ama tam tersi; bazı günler insan kendi ağırlığının altında eziliyor.
Eve gidip odama kapandığımda, masamın üstünde yıllardır biriken defterlere gözüm takıldı. Günlükler… Her biri farklı bir halimin izi. O an içimde garip bir boşluk vardı. Ne telefona bakmak istedim ne de dışarı çıkmak. Sadece sessizlik.
Ve sonra elime eski bir kitap geçti. Sararmış sayfalarıyla sanki başka bir zamandan gelmiş gibiydi. O kitabın adı: Dede Korkut Hikâyeleri.
O an kendime şu soruyu sordum: Dede Korkut Hikayeleri nedir?
Dede Korkut Hikayeleri nedir? Bir kitabın ötesinde bir hafıza
Dede Korkut Hikayeleri nedir? diye düşündüğümde aklıma sadece bir kitap gelmedi. Daha çok bir ses, bir anlatıcı, bir geçmiş hissi geldi. Sanki bir köy meydanında, ateşin etrafında toplanmış insanlar ve ortada yaşlı bir bilge varmış gibi.
Bu hikâyeler sadece eski savaşları, kahramanlıkları anlatmıyor. İnsan olmanın bütün hallerini taşıyor: kaybetmek, sevmek, affetmek, kırılmak, direnmek…
O gece kitabı açtığımda, sayfaların arasından sanki başka bir hayat bana bakıyordu. Ve ben kendi hayatımın içinde kaybolmuşken, birden o hikâyelerin içine çekildim.
Bir Defter Sayfasından Dede Korkut’a Geçiş
O gün kendi günlüğüme şunu yazmışım:
“Bugün içimde açıklayamadığım bir sıkışma var. Ne tam mutsuzum ne de mutluyum. Sanki hayat beni bir yerde bırakmış gibi.”
Sonra kitabı açtım. Dede Korkut’un hikâyeleri arasında dolaşırken, kendi duygularımın isimlerini bulmaya başladım. Çünkü bazen insan ne hissettiğini bile kelimelere dökemiyor.
Dirse Han Oğlu Boğaç Han’ı okurken
İlk hikâyelerden biri Dirse Han’ın oğluyla ilgiliydi. Bir baba, bir evlat ve yanlış anlaşılmaların yıktığı bir bağ…
Okurken boğazım düğümlendi. Çünkü ben de bazen ailemle konuşurken kendimi anlatamadığımı hissediyorum. Söylediğim her şey başka bir şeye dönüşüyor, yanlış anlaşılıyor. Ve bu yanlış anlamalar, insanın içinde küçük kırılmalar bırakıyor.
O hikâyede Boğaç Han’ın cesareti sadece savaşta değil, babasına kendini ispatlamasında da vardı. Ben ise kendi hayatımda kimseye bir şey ispatlamaya çalışmıyorum ama yine de sürekli yanlış anlaşılmak yoruyor.
O an kendime itiraf ettim: İçimde hayal kırıklığı var.
Kayseri’nin Sokaklarında Kendi Hikâyemi Ararken
Ertesi gün dışarı çıktım. Kayseri’nin sokakları her zamanki gibi sessizdi. İnsanlar hızlı yürüyordu, herkes bir yerlere yetişme derdindeydi. Ben ise sanki hiçbir yere ait değilmişim gibi hissediyordum.
Kulaklığımda müzik yoktu. Sadece şehir sesini dinliyordum. O an aklıma tekrar geldi: Dede Korkut Hikayeleri nedir? Belki de sadece eski bir metin değil, insanın kendini bulma çabasıydı.
Bir banka oturdum. Ellerimi üşümüş halde cebime sokarken içimden geçenleri fark ettim:
“Ben de bir hikâyenin içindeyim ama henüz adını bilmiyorum.”
Bamsı Beyrek’in hikâyesiyle gelen umut
Akşam eve döndüğümde kitabı tekrar açtım. Bu sefer Bamsı Beyrek’in hikâyesi vardı karşıma çıkan.
Aşk, ayrılık, bekleyiş…
Bamsı Beyrek’in yıllarca beklenmesi, kaybolması ve geri dönüşü… Okurken içimde tuhaf bir umut kıpırdadı. Çünkü ben de bazı şeyleri bekliyorum. Belki bir insanı, belki bir dönüm noktasını, belki de sadece içimdeki huzuru.
Ama en çok da şunu hissettim: Beklemek bazen boş bir şey değil. Bazen insanı diri tutan tek şey oluyor.
O an içimde bir umut vardı. Küçük ama gerçek.
Dede Korkut Hikayeleri nedir? sorusunun içimdeki karşılığı
O gece tekrar düşündüm: Dede Korkut Hikayeleri nedir?
Bir cevap buldum ama bu cevap kitaplardan değil, içimden geldi.
Bu hikâyeler;
insanın kırılganlığını,
gücünü,
yalnızlığını,
ve yeniden ayağa kalkma ihtimalini anlatıyordu.
Ama en çok da şunu fark ettim: Her hikâye, aslında okuyanın kendi hikâyesine dokunuyordu.
Ben Kayseri’de yaşayan sıradan bir gençtim. Ama o sayfaların içinde kendimi bir kahramanın gölgesinde değil, kendi içimdeki çatışmaların ortasında buluyordum.
Kendi iç sesimle yüzleşme
Günler geçtikçe kitabı yavaş yavaş okumaya devam ettim. Her hikâye bittiğinde bir süre sessiz kalıyordum.
Bir gece defterime şunu yazdım:
“İnsan bazen en büyük savaşı dışarıda değil, kendi içinde veriyor.”
Bunu yazarken gözlerim doldu. Çünkü bu cümle bana fazla gerçek geldi.
Dede Korkut’un hikâyelerinde savaşlar, kahramanlıklar vardı ama ben en çok iç savaşları hissettim. Kendi içimde verdiğim mücadeleleri…
Geçmişle Bugünün Arasında Bir Köprü
Zamanla şunu fark ettim: Dede Korkut Hikayeleri nedir? sorusu sadece bir edebiyat sorusu değil, bir kimlik sorusuymuş.
Bu hikâyeler geçmişten bugüne bir köprü kuruyor. Ben Kayseri’de otururken bile yüzyıllar öncesinin sesini duyabiliyorum.
Bazen Erciyes’in rüzgârı bile bana o eski anlatıcıyı hatırlatıyor gibi geliyor. Sanki biri hâlâ bir yerlerde hikâye anlatıyor ve ben sadece dinleyenlerden biriyim.
Kırılganlık ve güç aynı anda
En çok şunu hissettim: Bu hikâyelerdeki insanlar hem çok güçlü hem de çok kırılgan.
Ben ise çoğu zaman sadece kırılgan kısmımı görüyorum. Güçlü olduğum anları fark etmiyorum bile.
Ama Bamsı Beyrek’i, Boğaç Han’ı, Dirse Han’ı okurken şunu anladım: Güç, kırılmamaktan değil, kırıldıktan sonra ayağa kalkabilmekten geliyor.
Bu düşünce içimde küçük bir ışık yaktı.
Bir gece, bir kitap ve değişen bakış açısı
O gece kitabı kapattığımda saat çok geçti. Odam sessizdi. Dışarıda rüzgâr vardı.
Ama içimde tuhaf bir sakinlik vardı. İlk kez uzun zamandır kendimi bu kadar “yerinde” hissettim.
Belki hayatım düzelmemişti. Belki sorunlarım hâlâ oradaydı. Ama bakışım değişmişti.
Artık Dede Korkut Hikayeleri nedir? sorusunu sormuyordum sadece. Onu yaşıyordum.
Son düşünce: Hikâyenin içindeki ben
Şimdi geriye dönüp baktığımda şunu görüyorum:
Ben aslında bir hikâye aramıyordum. Ben kendimi arıyordum.
Ve o eski sayfaların arasında, kendi duygularımı buldum. Hayal kırıklığımı, umudumu, yalnızlığımı ve en önemlisi devam etme isteğimi.
Kayseri’nin soğuk gecelerinde başlayan bu yolculuk, bir kitapla içime döndü.
Ve ben artık biliyorum: Her insan kendi Dede Korkut Hikâyesini içinde taşıyor.
Totalkirtasiye ekibi olarak “Dede Korkut Hikayeleri nedir” hakkındaki bu içeriğin sizler için değerli olduğunu umuyoruz. Görüşmek üzere!